Een Food Walk door Chinatown en Little Italy, Straat voor Straat

Twee Buurten, Een Wandeling

Chinatown en Little Italy liggen naast elkaar in Lower Manhattan, dicht genoeg bij elkaar dat de meeste bezoekers ze als een enkele stop behandelen, maar het zijn werkelijk verschillende plekken met verschillende geschiedenissen, verschillende groottes en heel verschillend eten. Dit verschil begrijpen voordat je vertrekt maakt de wandeling interessanter, en het zorgt ook voor realistische verwachtingen: een van deze buurten is groot en bewoond, de andere is nu vooral een handvol restaurantblokken.

Chinatown is een van de grootste en oudste Chinese gemeenschappen in de Verenigde Staten, en het blijft een actieve woonwijk die zich uitstrekt over een breed deel van Lower Manhattan, ruwweg begrensd door Canal Street in het noorden, de Bowery in het oosten, en reikend tot aan de rechtbanken bij Foley Square. Mensen wonen hier, doen hier boodschappen en werken hier; het eten dat je vindt weerspiegelt dat dagelijkse leven net zo goed als het toerisme weerspiegelt. Little Italy daarentegen is de afgelopen decennia drastisch gekrompen naarmate de bevolking en de voetafdruk van Chinatown uitbreidden.

Wat ervan overblijft is vandaag de dag bijna volledig geconcentreerd op Mulberry Street tussen Canal en Broome Street, een paar blokken met Italiaanse restaurants, cafes en banketbakkerijen die grotendeels functioneren als een eetbestemming in plaats van een bewoonde Italiaanse enclave. Het is de moeite waard om het ronduit te zeggen: Little Italy is, in geen enkele huidige demografische of geografische zin, een Italiaanse buurt zoals het misschien een eeuw geleden was. Het is een kleine commerciële strip, aan bijna elke kant omringd door Chinatown.

Canal Street is de ruwe, onofficiële scheidslijn die de meeste mensen tussen de twee gebruiken, hoewel de overgang op straatniveau geleidelijk is in plaats van een harde grens. Als je noordwaarts loopt vanaf Canal naar Mulberry Street, verandert de verschuiving in restaurantborden, menu’s en buitenzitplaatsen van Chinees naar Italiaans over een blok of twee, niet meteen. Deze gids behandelt de twee als een enkele verbonden wandeling, die die losse grens meerdere keren oversteekt, omdat dat is hoe de meeste mensen het gebied daadwerkelijk te voet ervaren.

Startpunt en Orientatie

Het handigste startpunt voor deze wandeling is het metrostation Canal Street, een groot knooppunt bediend door de N, Q, R en W lijnen, de 6 trein, en de J en Z lijnen. Vanaf elk van de uitgangen liggen Mulberry Street en de rand van Chinatown’s belangrijkste commerciële blokken op vijf minuten lopen. Omdat Canal Street zelf een van de drukste, chaotischste straten van Lower Manhattan is, vol souvenirkraampjes en straatverkopers, werkt het ook goed als een mentaal ijkpunt: alles ten noorden ervan, geconcentreerd op Mulberry Street, is de overgebleven kern van Little Italy, en alles ten zuiden en oosten ervan is het eigenlijke Chinatown, dat zich uitstrekt over veel meer blokken dan de meeste eerste-keer-bezoekers verwachten.

Als je uit andere delen van de stad komt, past deze wandeling natuurlijk bij een stop in SoHo, waarvan de gietijzeren winkelstraten net ten noorden van Little Italy liggen, of bij een bredere lus door Lower Manhattan richting het Financial District. Reizigers die verblijven in Manhattan vinden dit over het algemeen een van de makkelijkste food walks om in een halve dag in te passen, aangezien er geen extra vervoer nodig is zodra je aankomt.

Chinatown Verkennen: Een Levende Buurt, Geen Themapark

Chinatown beloont dwalen meer dan een strikte route volgen. Een handige lus omvat Mott Street, het zuidelijke verlengstuk van Mulberry Street onder Canal, Doyers Street (een korte, scherp gebogen steeg met haar eigen geschiedenis), en de groente- en vismarkten langs Canal en Grand Street. Hier is het dagelijkse leven van de buurt het meest zichtbaar: vishandelaren die de ochtendvangst op ijs uitstallen, bakkerijen met dienbladen vol eitaartjes en gebakken varkensvleesbroodjes die uit de oven komen, en noedelwinkels waar handgetrokken noedels gemaakt worden voor het oog van de straat.

Eten hier omvat veel meer dan enige enkele regionale Chinese keuken. Afhankelijk van welk blok je op bent, vind je Kantonese barbecue, Hongkongse bakkerijen, handgetrokken noedels uit Fuzhou, Sichuanese hotpot, en Vietnamese en andere Zuidoost-Aziatische invloeden die zich in de loop van de tijd in de buurt hebben genesteld.

Dumplings, of ze nu gebakken, gestoomd of in soep zijn, vormen een betrouwbaar ankerpunt voor een food walk, aangezien kleine dumplingtoonbanken gebruikelijk, goedkoop en snel zijn, waardoor je er meerdere kunt proberen zonder je te verplichten tot een volledige zittende maaltijd. Voor een meer gestructureerde, praktische introductie tot dit specifieke gerecht is een speciale dumpling-workshop een goede aanvulling op simpelweg je weg door het blok te eten.

Een praktisch punt om rekening mee te houden: een aantal kleinere bedrijven in Chinatown, vooral bakkerijen, noedeltoonbanken en sommige restaurants, hebben menu’s die alleen in het Chinees zijn, of in het Chinees met beperkte Engelse vertaling. Dit is niet ongewoon en geen belemmering als je erop voorbereid bent. Een foto hebben van het gerecht dat je zoekt, opgeslagen van een zoekopdracht of gestuurd door een vriend die de plek aanbeval, is een eenvoudige en effectieve manier om te bestellen zonder gedeelde taal.

Wijzen naar wat een andere klant eet, of naar het item in een vitrine, werkt net zo goed. Dit is een van de kleine, echte texturen van Chinatown die het onderscheidt van meer toeristisch georiënteerde eetstraten, en het is deel van wat het de moeite waard maakt om te bezoeken in plaats van een kleinere, gecureerde versie ervan.

Contant geld heeft nog steeds vaak de voorkeur, en is soms verplicht, bij kleinere toonbanken en bakkerijen, zelfs terwijl de acceptatie van kaarten en mobiel betalen in de buurt is gegroeid. Een bescheiden hoeveelheid klein geld bij je hebben voorkomt een ongemakkelijk moment bij een toonbank die geen kaart kan verwerken voor een broodje van drie dollar.

De Overgang naar Little Italy: Mulberry Street en Haar Grenzen

Als je noordwaarts over Canal Street naar Mulberry Street loopt, verandert het karakter van het blok over een korte afstand. Rode, witte en groene luifels vervangen Chinese borden, buitenzitplaatsen breiden zich verder uit op de stoep, en de geur verschuift van gestoomde broodjes naar knoflook en tomatensaus. Dit stuk, ruwweg van Canal Street tot Broome Street, is wat overblijft van Little Italy als een aparte plek, en het is echt de moeite waard om te doorlopen, maar het is belangrijk om het te zien voor wat het is: een kleine, dichte strip met Italiaanse restaurants, cafes en een handvol speciaalzaken, niet de uitgestrekte Italiaans-Amerikaanse buurt die ooit een veel groter gebied over deze blokken innam.

Die inkrimping gebeurde geleidelijk in de loop van de twintigste eeuw, naarmate immigratiegolven verschoven en de bevolking van Chinatown groeide en zich naar buiten uitbreidde. Wat vandaag overblijft functioneert grotendeels als een eet- en gebaksbestemming: klassieke restaurants met tomatensaus, kalfsvlees- en pastagerechten, espressobars, en bakkerijen die bekend staan om cannoli en andere Italiaanse gebakjes.

Een korte stop bij een van Mulberry Street’s cafes voor espresso en gebak is een natuurlijk middelpunt op deze wandeling, of je nu een volledige maaltijd hier plant of niet. Omdat dit stuk compact is, kost het niet veel tijd om het geheel te zien, en de meeste bezoekers zijn aangenaam verrast hoe snel de wandeling van de ene voedselcultuur naar de andere overgaat en, vaak, weer terug, aangezien Chinese en Italiaanse bedrijven nu binnen een blok of twee van elkaar liggen langs delen van Mulberry Street zelf.

Voor bezoekers die geïnteresseerd zijn in de oudere reputatie en folklore van de buurt, inclusief haar connecties met de geschiedenis van georganiseerde misdaad die haar portrettering in film en popcultuur vormgaf, duikt een speciale geschiedeniswandeling door Little Italy dieper in die laag dan een op eten gerichte wandeling alleen.

Kosten, Belasting en Fooien op Deze Wandeling

De omzetbelasting van New York City is 8,875 procent, en wordt toegevoegd aan de kassa bovenop de prijs die op een menu of bord staat vermeld; het is nooit inbegrepen in de vermelde prijs, dus een artikel van vijf dollar wordt bij het afrekenen iets meer dan vijf dollar en veertig cent. Dit geldt bij elke stop op deze wandeling, van een bakkerijtoonbank in Chinatown tot een trattoria in Little Italy.

De fooipraktijken verschillen aanzienlijk tussen de twee eetstijlen die je zult tegenkomen. Bij kleine toonbanken in Chinatown, afhaaldumplingkraampjes en bakkerijen waar je bij een raam bestelt en vaak staand of lopend eet, wordt fooi niet systematisch verwacht zoals bij een restaurant met tafelbediening. Veel van deze plekken hebben helemaal geen fooienpot, en iets extra achterlaten is een aardig gebaar in plaats van een verplichting.

Bij elk restaurant met tafelbediening, inclusief bijna elke zittende gelegenheid op Mulberry Street in Little Italy, geldt de standaard New Yorkse norm: 18 tot 20 procent van het bedrag voor belasting, berekend voordat de omzetbelasting wordt toegevoegd, is de verwachte fooi voor voldoende tot goede service.

Een ruwe indicatie van de kosten voor deze wandeling: individuele dumplings of broodjes van een toonbank in Chinatown kosten doorgaans een tot drie dollar per stuk; een volledig noedel- of rijstgerecht bij een informeel restaurant in Chinatown kost ruwweg tien tot vijftien dollar; een zittend pasta- of kalfsvleesgerecht in Little Italy komt dichter bij vijfentwintig tot veertig dollar voor belasting en fooi, in lijn met typische zittende dinerprijzen in Manhattan. Een wandeling opbouwen rond meerdere kleine proeverijen in Chinatown plus een zittend gerecht in Little Italy, in plaats van twee volledige maaltijden, is meestal de betere manier om beide te proeven zonder te veel uit te geven of te veel te eten.

De Wandeling Zelfstandig Doen vs. Een Geleide Tour Boeken

Een zelfstandige versie van deze wandeling kost niets buiten wat je aan eten uitgeeft, en de hierboven beschreven route is eenvoudig genoeg om zonder hulp te volgen: het metrostation Canal Street als startpunt, een lus door Chinatown’s kernblokken, dan noordwaarts over Canal naar Mulberry Street voor Little Italy’s overgebleven strip. Het nadeel is dat je waarschijnlijk context mist over wat je eet, misschien niet weet welke toonbanken echt goed aangeschreven staan versus simpelweg goed gelegen voor toeristische voetgangersstromen, en de taal- en menukloven in Chinatown zelf zult moeten navigeren.

Een geleide food walk lost die problemen direct op. Een lokale gids leidt doorgaans een kleine groep langs vier tot acht proeverijstops in beide buurten, waarbij toonbanken en restaurants gekozen worden op basis van reputatie in plaats van zichtbaarheid vanaf de straat, en biedt doorlopend commentaar over de geschiedenis van beide gebieden, inclusief precies het soort nuance over Little Italy’s werkelijke omvang dat gemakkelijk te missen is als je alleen gaat.

een kleinschalige wandeltour door Chinatown en Little Italy met meerdere voedselproeverijen is een solide beginoptie voor een eerste bezoek, die over het algemeen een paar uur duurt en beide kanten van Canal Street bestrijkt. Voor wie een strakker middagschema heeft, comprimeert een op de lunch gerichte versie van dezelfde route de proeverijen in een kortere periode rond het lunchuur. Als je liever de buurten na donker ervaart, wanneer het tempo en de verlichting aanzienlijk veranderen, combineert een avondlijke voedsel- en verhalenwandeling door beide gebieden proeverijen met meer verhalende geschiedenis zodra de dagelijkse marktdrukte is afgenomen.

Voor welke aanpak je ook kiest, hongerig aankomen en jezelf spreiden over meerdere kleinere proeverijen, in plaats van een grote maaltijd, is de meest effectieve manier om daadwerkelijk het scala aan eten te proeven dat in deze paar blokken is gepropt.

Deze Wandeling Inpassen in een Breder Bezoek

Deze food walk werkt goed als een halve-dag toevoeging aan een bredere verkenning van Lower Manhattan. Het ligt op korte loopafstand van SoHo’s winkelstraten in het noorden en het Financial District in het zuiden, en kan gecombineerd worden met een wandeltour door het Financial District of een wandeling door Greenwich Village later diezelfde dag.

Bezoekers die een bredere, op eten gerichte dag in de stad opbouwen, combineren deze wandeling soms met een aparte uitstap naar Greenwich Village’s foodscene, of, op een andere dag, gaan verder naar Harlem’s soulfoodcorridor of de meer residentiële, minder toeristische eetstraten van Jackson Heights in Queens, die beide een nuttig contrast bieden met de dichtheid van Chinatown en Little Italy.

Voor een eerste volledige dag in New York City, past deze wandeling natuurlijk in een breder eendaags Manhattan-programma, doorgaans gepland voor de late ochtend of vroege middag zodat de lunch organisch langs de route valt.

Hoe je ook de rest van je dag plant, er komen en gaan is eenvoudig: de lijnenbundel van het metrostation Canal Street verbindt gemakkelijk met de rest van het metrosysteem, en de algemene tariefmechanismen worden behandeld in de gids over OMNY en MetroCard tarieven als je nog beslist hoe je voor ritten wilt betalen. Bredere food-tour opties in dingen te doen in Chinatown en SoHo en de stadsbrede categorie food tours zijn de moeite waard om te bekijken als deze wandeling je meer doet willen.

Food Walk door Chinatown en Little Italy: Veelgestelde Vragen

Is Little Italy nog steeds een Italiaanse buurt?

Niet in enige betekenisvolle demografische zin. Decennia van uitbreiding van Chinatown hebben Little Italy teruggebracht tot een kleine commerciële strip, voornamelijk Mulberry Street tussen Canal en Broome, met Italiaanse restaurants en cafes. Zeer weinig Italiaanse bewoners blijven over in de omliggende blokken, die nu deel uitmaken van Chinatown.

Waar ligt precies de grens tussen Chinatown en Little Italy?

Er is geen officiële lijn, maar Canal Street wordt algemeen gebruikt als de bij benadering grens, met Mulberry Street die noordwaarts loopt vanaf Canal als de overgebleven kern van Little Italy. In de praktijk lopen de twee gebieden over een blok of twee in elkaar over, in plaats van abrupt over te gaan.

Heb ik contant geld nodig voor de voedselkraampjes in Chinatown?

Veel kleine toonbanken en bakkerijen in Chinatown accepteren alleen contant geld of geven daar sterk de voorkeur aan, hoewel dit aan het veranderen is. Een beetje klein geld bij je hebben maakt de wandeling soepeler, aangezien niet elke verkoper kaarten of mobiel betalen accepteert.

Wordt er fooi verwacht bij eettoonbanken in Chinatown?

Niet op dezelfde manier als bij een restaurant met bediening. Bij kleine afhaaltoonbanken, bakkerijen en dumplingkraampjes wordt fooi gewaardeerd maar niet systematisch verwacht. Bij elk restaurant met tafelbediening in Little Italy geldt de normale New Yorkse standaard van 18 tot 20 procent van het bedrag voor belasting.

Wat als een menu alleen in het Chinees is?

Dat gebeurt bij een aantal plekken in Chinatown, vooral kleinere bakkerijen en noedeltoonbanken. Een foto hebben van het gerecht dat je wilt, van een zoekopdracht of een aanbeveling van een vriend, is een praktische manier om te bestellen zonder gedeelde taal, en wijzen naar wat andere klanten eten werkt ook.

Hoe kom ik bij Chinatown en Little Italy met de metro?

Het metrostation Canal Street is het belangrijkste toegangspunt en wordt bediend door de N, Q, R, W, 6, J en Z lijnen, waardoor het op korte loopafstand ligt van zowel Mulberry Street als het hart van Chinatown.

Hoe lang duurt een food walk door Chinatown en Little Italy?

Een ontspannen zelfstandige wandeling door beide gebieden, met meerdere eetstops, duurt doorgaans twee tot drie uur. Vooraf geboekte tours duren doorgaans ook twee tot drie uur en zijn zo getimed dat er ruimte is voor meerdere proeverijen zonder haast.